Ada satu persoalan besar yang wajar direnungkan menjelang pilihan raya negeri (PRN) Johor: mengapa naratif kerjasama yang terbukti berkesan di peringkat persekutuan seolah-olah diketepikan di pentas negeri, sedangkan pembangunan Johor sedang berkembang hasil daripada kerjasama tersebut?
Sejak penubuhan Kerajaan Perpaduan, hubungan antara BN dan Pakatan Harapan (PH) di Putrajaya kekal stabil. Pengerusi BN Ahmad Zahid Hamidi sendiri menegaskan bahawa kedua-dua gabungan sentiasa bersikap profesional dalam menjalankan tanggungjawab sebagai rakan pentadbiran walaupun mempunyai perbezaan politik. Pendekatan itu menghasilkan kestabilan yang menjadi asas kepada pertumbuhan ekonomi dan keyakinan pelabur.
Johor menjadi antara negeri yang paling menikmati manfaat daripada kestabilan tersebut. Zon Ekonomi Khas Johor-Singapura (JS-SEZ) merekodkan pelaburan diluluskan sebanyak RM76.98 bilion pada 2025 dengan lebih separuh projek sudah berada pada peringkat pelaksanaan. Pada suku pertama 2026 pula, pelaburan tambahan RM5.49 bilion terus diluluskan. Menteri Besar Johor Onn Hafiz Ghazi sendiri mengakui bahawa kejayaan ini lahir daripada kerjasama erat antara kerajaan negeri dan kerajaan persekutuan.
Projek strategik seperti RTS Link, pembangunan Iskandar Malaysia serta peluasan pelabuhan di Pasir Gudang turut bergerak lancar kerana wujud kestabilan politik yang membolehkan kelulusan, pembiayaan dan penyelarasan dilaksanakan tanpa gangguan.
Persoalannya, jika model kerjasama ini terbukti berjaya, mengapa Johor perlu memasuki PRN lebih awal?
Perdana Menteri Anwar Ibrahim, secara terbuka menyatakan bahawa pilihan raya negeri bukanlah pilihannya. Beliau lebih cenderung meneruskan kerjasama sedia ada demi memastikan tumpuan kerajaan kekal kepada pemulihan ekonomi, pengukuhan nilai ringgit dan usaha menarik pelaburan asing.
Malah, Anwar turut mendakwa bahawa isu berkaitan Najib Razak akhirnya mengheret PH ke dalam PRN Johor lebih awal daripada yang diinginkan. Kenyataan itu memberi gambaran bahawa pilihan raya ini bukan lahir daripada keperluan pentadbiran sebaliknya didorong oleh perkembangan politik yang sukar dielakkan. Ini menjadikan persoalan utama bukan sekadar siapa yang menang bahkan sama ada pilihan raya awal benar-benar membawa manfaat kepada rakyat.
Dalam masa yang sama, semasa berucap di DUN Senggarang, Anwar menyeru rakyat Johor memberi peluang kepada PH mentadbir negeri bagi memperkukuhkan kebajikan rakyat serta tadbir urus yang lebih telus. Walaupun kenyataan itu merupakan mesej politik, ia turut memperlihatkan bahawa beliau masih melihat ruang kerjasama sebagai pilihan yang lebih baik berbanding konfrontasi politik berpanjangan.
Lonjakan pelaburan 3 tahun
Sebahagian pemimpin Umno pula melihat PRN Johor sebagai medan menguji kekuatan bertanding secara solo dengan harapan kemenangan besar akan menjadi pemangkin kebangkitan parti di peringkat nasional. Ada juga yang berhujah bahawa pentadbiran tanpa rakan gabungan membolehkan keputusan dibuat dengan lebih pantas.
Namun persoalan yang lebih penting ialah sama ada strategi itu benar-benar menguntungkan Johor. Jika kerjasama selama tiga tahun menyumbang kepada lonjakan pelaburan di negeri ini, apakah rasional untuk meninggalkan formula yang telah menghasilkan keputusan positif?
Keadaan menjadi lebih menarik apabila PAS secara terbuka mengarahkan penyokongnya menyokong calon BN di kerusi yang tidak ditandingi Perikatan Nasional. Langkah ini menyebabkan PRN Johor dilihat sebagai ujian kepada kerjasama tidak rasmi antara Umno dan PAS yang dianggap sesetengah pihak sebagai kesinambungan Muafakat Nasional.
Penganalisis politik Wong Chin Huat menyifatkan pendekatan itu sebagai pedang bermata dua. Ia mungkin membantu menarik sokongan pengundi Melayu tetapi dalam masa yang sama berpotensi menghakis sokongan pengundi bukan Melayu dan golongan sederhana yang selama ini menjadi faktor penting kepada kestabilan Kerajaan Perpaduan.
Di sinilah timbul persoalan yang lebih besar. Jika kemenangan diperoleh melalui strategi solo serta sokongan tidak langsung PAS, apakah implikasinya terhadap hubungan antara BN dan PH di Putrajaya? Adakah ia akan mengukuhkan kestabilan nasional atau membuka ruang kepada ketidaktentuan politik baharu?
Dalam kempen pilihan raya, naratif ketakutan terhadap DAP juga kembali dimainkan. Persoalannya, jika pentadbiran Johor benar-benar yakin dengan rekod pencapaiannya, mengapa masih perlu bergantung kepada politik ketakutan? Bukankah pencapaian pembangunan, peluang pekerjaan dan kemasukan pelaburan lebih meyakinkan rakyat berbanding retorik lama?
Pengarah Pilihan Raya PKR Selangor, Sathia Prakash Nadarajan, berpandangan bahawa rakyat Johor sebenarnya lebih mengambil berat soal kos sara hidup, peluang pekerjaan, pendidikan, kesihatan dan pertumbuhan ekonomi berbanding pertelagahan politik. Pandangan ini menggambarkan kematangan pengundi yang semakin menilai prestasi berbanding slogan.
Hakikatnya, kestabilan politik mempunyai hubungan langsung dengan keyakinan pelabur. Apabila kerajaan stabil, pelaburan terus masuk. Apabila pelaburan meningkat, peluang pekerjaan bertambah, pendapatan rakyat berkembang dan ekonomi negeri menjadi lebih kukuh. Rantaian manfaat inilah yang tidak seharusnya diputuskan oleh konflik politik jangka pendek.
Johor kini berada di persimpangan penting. Pada satu sisi ialah kesinambungan pembangunan yang dibina melalui kerjasama erat antara kerajaan negeri dan Persekutuan. Di sisi lain ialah kecenderungan membawa negeri ini ke arah persaingan politik yang lebih tajam, dengan risiko menjejaskan keyakinan pelabur terhadap kestabilan masa depan.
Oleh itu, persoalan sebenar yang perlu dijawab oleh pengundi bukanlah parti mana yang paling lantang berkempen, tetapi model politik manakah yang paling mampu menjamin kesinambungan pembangunan Johor. Jika kerjasama di Putrajaya membuktikan keberkesanannya, mengapa semangat yang sama tidak boleh diteruskan di Johor?
Akhirnya, rakyat akan menilai berdasarkan hasil, bukannya retorik. Mereka akan mengingati siapa yang memilih jalan kerjasama demi kepentingan negeri dan siapa yang lebih mengutamakan percaturan politik. Masa depan Johor bergantung kepada keupayaan semua pihak meletakkan pembangunan mengatasi konflik, kerana setakat ini manfaat yang dinikmati rakyat lebih banyak lahir daripada kestabilan dan kerjasama berbanding pertelingkahan politik.
ISMAIL HASHIM YAHAYA adalah pemerhati geopolitik dan hubungan antarabangsa yang mengulas perkembangan semasa daripada perspektif semiotik dan naratif.
Tulisan ini tidak semestinya mencerminkan pendirian Malaysiakini.
